język [jęzor]


język [jęzor]
język [jęzor] {{/stl_13}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}świerzbi [swędzi] {{/stl_13}}{{stl_7}}'ktoś ma nieodpartą chęć powiedzenia czegoś, ktoś ma trudności z utrzymaniem czegoś w tajemnicy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Język mnie świerzbi, żeby mu powiedzieć, co o tym myślę. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • strzępić język [jęzor] — {{/stl 13}}{{stl 7}} mówić zbyt dużo i bez oczekiwanego skutku w sposób wyrażający niezadowolenie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niepotrzebnie strzępisz jęzor. Co się stało, to się nie odstanie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • jęzor — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. a, Mc. jęzororze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}zgr. od rz. język w zn. 1.: Pies dyszał, wywiesiwszy różowy jęzor. Wywalić jęzor; w zn. 7.: Jęzory ognia, lawy. {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • język — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} silnie umięśniony narząd występujący na dnie jamy ustnej kręgowców, mieszczący narządy smaku (kubki smakowe), odgrywający ważną rolę przy… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • jęzor — Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym jęzorem zob. język 1. (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z jęzorem zob. gęba 1. Chlapnąć jęzorem zob. chlapnąć. Jęzor kogoś świerzbi, zaświerzbił zob. świerzbić 1. Latać z jęzorem… …   Słownik frazeologiczny

  • jęzor — m IV, D. a, Ms. jęzororze; lm M. y zgr. od język w zn. 1 Krowi, psi jęzor. ∆ geogr. Jęzor lodowca, lodowcowy «część lodowca górskiego spływająca pasmem poniżej granicy wiecznego śniegu» ◊ rub. Lecieć, pędzić z wywieszonym jęzorem «biec szybko… …   Słownik języka polskiego

  • mieć długi [za długi] język [i syn.] — {{/stl 13}}{{stl 7}} nie umieć dochować sekretu, rozpowiadać cudze tajemnice : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie opowiadaj tego przy niej, bo ona ma długi jęzor. Ktoś, jak baba, ma za długi język. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaświerzbić — Język, jęzor, ozór kogoś zaświerzbił zob. świerzbić 1. Ręka kogoś zaświerzbiła zob. świerzbić 3 …   Słownik frazeologiczny

  • strzępić — ndk VIa, strzępićpię, strzępićpisz, strzęp, strzępićpił, strzępićpiony «robić strzępy; wydzierać w strzępy, czynić strzępiastym; wystrzępiać, wyskubywać» Strzępić sobie rękawy, sweter. Strzępić igłą brzegi serwetki. ◊ pot. Strzępić (sobie) język …   Słownik języka polskiego

  • swędzieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIb, swędziećdzi, swędziećdział {{/stl 8}}{{stl 7}} być odczuwanym jako nieprzyjemne podrażnienie skóry, łaskotanie, wywołujące chęć drapania : {{/stl 7}}{{stl 10}}Swędziało go całe ciało.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • świerzbieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIb, świerzbiećbi, świerzbiećbiał {{/stl 8}}{{stl 7}} być odczuwanym jako nieprzyjemne mrowienie, łaskotanie, powodujące natychmiastowy odruch, nieustanną chęć drapania; swędzieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Świerzbi… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień